سعادت یارمان شد وزائر وادی عشق شدیم

 فکه را دیدیم، حکایت هایش را شنیدیم



 طلائیه را دیدیم و...  شهیدان را

با تمام وجودمان حس کردیم



 در خاک پاک شلمچه نفس کشیدیم





 وسعت بی انتهای اروند را دیدیم





 توفیق رفتن به دهلاویه را داشتیم

و سکوت پر رمزش را با صدای پایمان شکستیم



 می خواهم بنویسم

ازعشق ،‌از شهادت ،‌از غربت ، از گمنامی ،‌

از مظلومی ، از رشادت ، از شهامت



از هرآنچه که شهیدان با زبان بی زبانی گفتند

وقلبمان را تصرف کردند و دست و پای دلمان را

در زنجیرعشقی خدائی کردند.....