در تاریخ 23 مرداد
1358، نیروهای حزب دموکرات کردستان به پاوه حمله کردند و این شهر را به محاصره درآوردند.
با آتش خمپاره، راههای منتهی به شهر را مسدود و حلقه محاصره را تنگ‌تر کردند. در تاریخ
27 مرداد با صدور فرمان تاریخی حضرت امام خمینی (ره) مبنی بر لزوم شکست حصر پاوه، مقاومت
نیروهای انقلابی مضاعف شد و مردم کرمانشاه نیز پس از این پیام با ابزارآلات بعضا غیرجنگی
به سوی پاوه حرکت کردند، هجوم مردم و نیروهایی که به سمت پاوه می‌آمدند باعث عقب نشینی
ضد انقلاب و شکست حصر پاوه شد.

 

در ادامه، خلاصه‌ای
از وقایع سازماندهی نیروهای ضد انقلاب که به منظور براندازی و یا حداقل گرفتن نقاط
مرزی جمهوری اسلامی و در نتیجه اجرای نقشه شوم خود بویژه در منطقه کردستان بوجود
آمد را می‌خوانیم:

پس از پیروزی
انقلاب اسلامی، توطئه و بروز ناآرامی‌ها و آشوب و بلوا در مناطق کردستان، خوزستان،
گنبد، به علت عدم آمادگی مقابله به مثل نظام جمهوری اسلامی شعله‌ور گردید و در
نقاط یاد شده چند روزی کشتار مردم بی‌گناه و انقلابی ادامه یافت.

در شهرستان
پاوه، حماسه خونین اتفاق افتاد و بعلت همراهی گروهک‌های کومله و دموکرات و رزگاری
و ... که در کل منطقه کردستان حاکمیت داشتند، به منظور تصرف شهرهای مختلف کردستان
از سنندج و مریوان گرفته تا بانه، سقز، بوکان و مهاباد. نقطه شروع از مهاباد بود و
اشغال پادگان و به تصرف درآوردن زاغه مهمات مهاباد و تقسیم بین اعضای این گروهک‌ها
شروع شد و دشمن با ایجاد جنگ داخلی و نفوذ در توده‌های مردمی، شهر مظلوم پاوه که
کمترین نیروی امنیتی را داشت، موفق به تصرف بیشترین قسمتهای آن شد و تنها مرکز
سپاه و ژاندارمری طلب کمک می‌کردند.

خوشبختانه
گروهی مامور شدند حوادث وحشتناک پاوه را به مسؤلیت مرکز بویژه حضرت امام (ره)
گزارش دهند و در آخرین روزهای سال 1357، آشوبها شکل جدیدی به خود گرفت و دشمن با
جنگ مسلحانه از مهاباد، نقده و مریوان و انجام کشتارهای وحشتناک به شهر پاوه رسید
و همان ابتدا با کشتار پاسداران محلی، حمله به سایر نیروها را آغاز کرد و کسانی‌که
از آنها تبعیت نمی‌کردند را بلافاصله به رگبار می‌بست و بعد از اینهمه کشتار و
بستن راههای ورودی به پاوه، امام خمینی (ره) به‌عنوان فرمانده کل قوا دستور داد که
ارتش حرکت کند و بسوی پاوه برود. ازاین‌رو، با راه افتادن ستون نظامی ارتش بنا به
دستور امام، مردم هم حرکت کردند و به همراه بومی‌های متعهد که نگران هم استانی‌هایشان
بودند با هر اسلحه‌ای که داشتند خود را به بیایانهای اطراف پاوه رساندند.

در مرداد ماه
1358 که مجموعه گروهک‌ها در روستاهای بخشهای اطراف پاوه مستقر شده بودند و از دولت
مرکزی تقاضای خروج سپاه پاسداران و ژاندارمری را داشتند و بجای آن طبق نقشه هماهنگ،
کردستان خودمختار را طلب می‌کردند، نهایتا شهید بزرگوار چمران و فلاحی به داد مردم
رسیدند و پس از آن شهید شیرودی با انجام مانور با هلی‌کوپتر و کمک بالگردهای دیگر
از کرمانشاه و پیاده کردن نیرو در مرکز شهر پاوه به محاصره گروهکها پرداختند و جمع
زیادی از آنان را نابود و جمعی را اسیر کردند و نهایتا همگی در محاصره نیروهای
رزمنده قرار گرفتند. تقریبا راهها برای حضور نیروهای مسلح و مردمی باز شد و در
کمتر از 48 ساعت با از دست دادن فرماندهان دلاوری مثل اصغر وصالی و سایر پاسدارانی
که از اصفهان و نقاط دیگر به پاوه آمده بودند، پاوه آزاد شد و تقریبا حدود هشت
هزار نفری که از نقاط مختلف کردستان برای اجرای نقشه شوم خودمختاری فراخوان شده
بودند به ارتفاعات گریختند که با گذشت زمان، تسلط نیروهای مدافع پاوه و با هماهنگی
افراد محلی مسلح، سپاه پاسداران و ارتش و ژاندارمری، ارتفاعات را یکی پس از دیگری
آزاد کرد و در اختیار رزمندگان قرار داد. تا نزدیک حدود یک ماه از سراسر کشور، مردم
بنا به فرمان امام (ره) به تعهد خود عمل می‌کردند و آذوقه و لوازم اولیه مورد نیاز
رزمندگان و روستاها و شهر مظلوم پاوه را فراهم می‌کردند.

از آن روز به
بعد پاوه، نقطه عطف انقلاب اسلامی گردید که دشمن نتوانست با تسخیر این شهر،
کردستان را یکجا تحت عنوان خودمختاری و اعلام استقلال از حکومت مرکزی جدا کند و
سپس به سراغ سیستان و بلوچستان و خوزستان و ... برود و خوشبختانه کشور از لوث وجود
این اشرار که تحت عنوان چریک فدایی خلق، دموکرات، کومله، رزگاری، شفق سرخ و ....
شکل گرفته بود، پاک شد. این موفقیت مرهون ایثارگری و شهادت عزیزانمان در سپاه
پاسداران انقلاب اسلامی است.

نویسنده: ابوالقاسم بزرگی/