تاریخ
تولد: 1344/2/1                        محل
تولد: شیراز

تاریخ
شهادت: 1364/11/30                 نحوه
شهادت: اصابت ترکش

محل
شهادت : منطقه عملیاتی فاو

زندگینامه:

خلیل که پسری شاد و باهوش بود ؛ دوره ابتدایی را در
آبادان گذراند و پس از بازنشستگی پدر و نقل مکان به شیراز ؛ تحصیلات دوره راهنمایی
را با موفقیت در شهر شیراز به پایان رسانید . سپس به دلیل احساس مسئولیتی که در
مقابل امور اقتصادی خانواده ، احساس می کرد ، جهت تامین امرار معاش خانواده ،
بعنوان راننده دستگاه های راهسازی وارد بازار کار شده و با استعداد و پشتکار
فراوان خود ، به فاصله کوتاهی استاد کار گردید.

با شروع جنگ تحمیلی ، در آبانماه 59 ؛ همگام با همه ی داوطلبین و جهادگران به جبهه
اعزام و در ستاد پشتیبانی و مهندسی جنگ جهاد سازندگی فارس مستقر در لب آبادان به
عنوان راننده لودر فعالیت خود را شروع کرد.

خلیل در آموزش و انتقال اندوخته های خود به دیگران
فعال بوده و به لحاظ استفاده ی صحیح از قدرت توانمندی و ابتکارات در عملیات مهندسی
( قبل ، حین وبعد از هر عملیات ) واحدهای تحت امرش کمترین تلفات و بهترین کارایی
ها را داشتند و در هر عملیات ، همین ویژگی های منحصر به فرد او ، باعث اطمینان
خاطر فرماندهان ارتش و سپاه می گردید.

وصیت نامه:

ستایش‌
ازآن‌ خداست‌ وستایش‌ سزاوار اوست‌ ، چنان‌ ستایشی‌ که‌ شایسته‌ اوست‌ ، ستایش‌
بسیار ، به‌اوپناه‌ میبرم‌ ازشرنفس‌ خو6 ، زیرا که‌ نفس‌ انسان‌ رابه‌ بدی‌ وادار
می‌ کند جزآنکه‌ پروردگارم‌ رحم‌ کند وپناه‌ میبرم‌ به‌ اواز شر شیطانی‌ که‌ گناهی‌
برگناه‌ من‌ می‌ افزاید.

باسلام‌
به‌ یاران‌ پاک‌ وصدیق‌ امام‌ زمان‌ (عج‌) و نائب‌ بر حقش‌ از آنهائیکه‌ که‌
لقاءا... رفتند تا آنهائیکه‌درانتظارند وباسلام‌ به‌ امام‌ وامت‌ عزیز. حال‌ که‌
موقع‌ نوشتن‌ وصیت‌ شده‌ است‌ واگر خدااین‌ بنده‌ عاصی‌را معشوق‌ شود اول‌ ازتمام‌
کسانی‌ که‌ دراین‌ مدت‌ کوتاه‌ عمر ودراین‌ مدت‌ بسیار کوتاهی‌ که‌ درجبهه‌ بودم‌وبرایشان‌
مزاحمت‌ ایجادکردم‌ وازتمام‌ اقوام‌ ونزدیکان‌ طلب‌ عفو می‌ نمایم‌ ، امیدوارم‌ که‌
خداوند همه‌ رابه‌ لقاء خودش‌ ببردوبعد من‌ تنها یک‌ چیزی‌ می‌ توانم‌ بگویم‌ و آن‌
اینست‌ که‌ ماهرچه‌ بدی‌ ازنفس‌خودمان‌ دیده‌ایم‌ بخاطر حب‌ دنیا است‌

شهادت:

شهید پرویزی برای شناسایی منطقه ای در فاو به اتفاق
تنی چند از برادران اطلاعات عملیات سپاه به راه می‌افتد که در بین راه گلوله توپی
نزدیک حاج خلیل به زمین اصابت می‌کند و از ناحیه سر به شدت مجروح و به خون مطهر
خویش گلگون می‌شود.