کتاب
جنون ، میراث من است، خاطرات جهادگر محمود کاکایی است که سال 1354 تا 1369 را
روایت می‌کند از دوره‌ی آشنایی او با آیت‌الله مرواریدی و تاثیری که از سخنان آن
فاضل در نوجوانی گرفته بود و و فعالیت‌های انقلابی وی تا زمانی که به فرمان امام
به همراه چند تن از دوستانش هسته اولیه تشکیل جهاد سازندگی در ایلام را عهده‌دار شد
و نقش آفرینی‌های مهندسین جهاد در دوران دفاع مقدس را بازگو می‌کند.

  

گزیده از کتاب:

«موقع
حمله‌ی عراقی‌ها، کلمن آبی که دست من بود مورد اصابت چندین تیر قرار گرفت و سوراخ
سوراخ شده بود و آن را جا گذاشته بودم. خون از پایم فوران می‌کرد و در آن گیر و دار
به عطش دهشت آوری دچار شده و مرتب تقاضای آب می‌کردم . اولا آب کلمن ریخته بود و
دو این که کلمن در دسترس ما قرار نداشت. تانک‌های عراقی همچنان بالا می‌آمدند و
صدای غرش‌شان هر لحظه بیشتر می‌شد. مسیر حرکت آنها بیشتر به سوی رودخانه‌ی گدارخوش
بود.

تحکم
کنان به دوستانم گفتم من زخمی‌ام و خون زیادی از من رفته و امکان زنده مانم نیست؛
شما بروید و خود را نجات دهید.»