ناشر: سوره مهر

نویسنده : ساسان
نورمحمدی

صفحات کتاب : 480

کنگره : PIR8362 /و3735‏‫م9 1394

دیویی : ‏‫8فا3/62

کتابشناسی ملی : 4162421

شابک : ‏‫978-600-03-0350-1

سال نشر 1394 :

معرفی کتاب :

این کتاب که گردآوری آن
قریب به ده سال زمان برده است سرگذشت و خاطرات شهید ابراهیم رستمی یکی از شهدای شاخص
جهادسازندگی استان
کرمانشاه است.



کتاب در چهار فصل تنظیم
شده است؛ فصل اول(ابراهیم) به خاطرات شخصی من با شهید اختصاص یافته است، فصل
دوم(ابراهیم در یادها) به دو بخش تنظیم شده است، بخش اول خاطرات خویشان و همسایگان
و بخش دوم خاطرات دوستان و هم رزمان شهید. فصل سوم(ابراهیم در آینه ها) نیز به ویژگی های فردی شهید پرداخته شده
است و فصل چهارم(ابراهیم در اسناد و تصویر) به اسناد، عکس ها و سالشمار زندگی شهید
اختصاص یافته است.




یکی از مهم ترین ویژگی
های کتاب استفاده از خاطرات جمعی درباره زندگی شهید است بطوری که باید گفت اشخاص
مهمی که اطلاعاتی از زندگی شهید داشتند با آنها گفت و گو و خاطراتشان در کتاب
گردآوری شده است.همچنین واقعیت نگری در نگارش خاطرات را باید از دیگر ویژگی های
مهم کتاب ذکر کرد.

  در مقدمه این کتاب می
خوانیم :

جنگ ایران و عراق طولانی
ترین جنگ کلاسیک جهان طی دو قرن گذشته از زمان نبرد واترلو در سال 1815 میلادی تا
کنون به شمار می رود.



این جنگ طولانی در تاریخ
31 شهریور 1359 با تجاوز گسترده ی نیروهای عراقی به خاک ایران آغاز شد و تا 27
مرداد 1367 زمان آتش بس رسمی بین دو کشور، ادامه داشت. دو کشور طی هشت سال جنگ
خانمان سوز آسیب های فراوان جانی و مالی دیدند. بر اساس آمار منتشر شده ی منابع
بین المللی، در این جنگ بیش از یک میلیون نفر کشته و زخمی شدند و 1190 میلیارد
دلار خسارت مالی به دو کشور وارد آمد.



تجاوز همه جانبه ی عراق
به مرزها و شهرهای بی دفاع و پشتیبانی آشکار کشورهای غربی و عربی موجب انسجام و
جان فشانی و همچنین مقاومت ایثار نیروهای ایران، اعم از نیروهای رسمی و مردمی
گردید. این جنگ در ایران به نام های " دفاع مقدس "، " جنگ های هشت
ساله" و در نزد اعراب به " قادسیه
صدام"یا " جنگ اول خلیج" معروف شد.



در این جنگ نیروهای
دفاعی ایران از تلفیق چهار نیروی تخصصی ارتش، سپاه، بسیج، و جهاد سازمان دهی شده
بود که هریک نقش های کلیدی ایفا کردند و حماسه ها آفریدند. این مدل دفاعی تجربه ی
جدیدی در جنگ های منظم و کلاسیک در جهان به شمار می رفت که بی شک وجه تمایز این
مدل، به نسبت تجربه های گذشته، صرفا" به دلیل حضور تخصصی و مقتدرانه ی
نیروهای جهادی در عرصه ی مهندسی و پذیرش مسئولیت امور عمرانی جنگ بود. این مسئولیت
ها شامل ایجاد استحکامات، راه، پل و کانال های ارتباطی و تدارکاتی، و ده ها مورد
متعدد دیگر همچون امور ترابری، فرهنگی، و گردآوری کمک های مردمی بود.



سازمان دفاعی ایران، با
تقدیم بیش از 222
هزار شهید، از تمامیت
ارضی خود دفاع و برنامه های دشمن را نقش بر آب کرد. پس از جنگ فرصت طلایی ای پیش
آمد تا دلاوری ها و حماسه های پایداری نیروهای یادشده در جهت ترویج فرهنگ مقاومت و
ایثار ثبت و ضبط شود؛ این مهم هر چند بسیار ضعیف، تا حدودی به انجام رسید. اما،
متأسفانه، در بین نیروهای یاد شده، نیروهای جهادسازندگی، که در قالب "
پشتیبانی و مهندسی جنگ جهاد" وارد
عرصه ی جنگ شدند و دوش به دوش رزمندگان جان فشانی کردند، کمتر شناخته شده و آن
چنان که باید به آن ها پرداخته نشده است. این عزیزان چه در دوران دفاع مقدس چه پس
از پایان جنگ هیچ گاه دلاوری ها و ایثارگری هایشان را تبلیغ نکردند و هیچ سازمان
یا رسانه ای نیز، آن چنان که باید، به این عزیزان و نقش آن ها در پیروزی های و
حماسه ها نپرداختند. این دلاوران در طول دوران دفاع مقدس با حضور در همه ی عرصه ها
و عملیات ها هم زمان با حمله ی رزمندگان در زیر باران گلوله و آتش و ترکش با ماشین
های سنگین، همچون لودر و بولدوزر، بدون هیچ جان پناهی، به احداث خاکریز و سنگر می
پرداختند و مواضع آزاد شده را تثبیت و آماده ی دفاع می کردند. امام خمینی ( ره )، رهبر بزرگ انقلاب، نقش نیروهای جهادگر را در همان زمان به خوبی
درک کرده و درباره ی آنها فرمودند:

نقش جهاد سازندگی در جنگ
کمتر از نیروهای نظامی نبوده و نیست. این اقراری است مکرر از سوی فرماندهان ارتشی
و سپاهی ما: که اگر جهاد نبود، پیروزی با این سرعت به دست نمی آمد. باید اعتراف
کرد که اینان بزرگ ترین آبرو را به انقلاب اسلامی خود دادند.



عنوان " سنگر سازان
بی سنگر" تعبیر زیبا و پر معنایی بود که امام خمینی ( ره )، رهبر بزرگ
انقلاب، به سبب کار، تلاش، شجاعت، و ایثار این نیروها به آن ها اعطا کرد.



نیروهای جهادی در طول
هشت سال دفاع مقدس حماسه ها آفریدند و در این مسیر بیش از 26150 شهید، جانباز،
آزاده و مفقود الاثر تقدیم انقلاب و دفاع مقدس کردند.چه بسیار اتفاقات و دلاوری
های به یادماندنی از این عزیزان که در این دوران خلق نشد و چه بسیار خاطرات تلخ و
شیرین از رشادت ها و و قایع عاقلانه، عاشقانه، و خلاقانه که در سینه ها محبوس
مانده و در صورت عدم ثبت و ضبط خواه ناخواه در گذر زمان به فراموشی سپرده شده و در
سینه ی خاک مدفون خواهدشد؛ آن ها که خالصانه و صادقانه در جبهه ها حضور پیدا کردند
و عاشقانه هر چه در توان داشتند گذاشتند و گذشتند.



ابراهیم- جدا از شخصیت بارزی که در عرصه های
دیگر همچون کمیته ی انقلاب، بنیاد مستضعفان، بسیج و سپاه داشت-  بحق
نمونه ی بارز و شاخصی از خیل عظیم سنگر سازان بی سنگر است.

در بخشی از این کتاب
می خوانید:

« ابراهیم
گفت: گاز ماشین رو بگیر زودتر از تنگه بریم بیرون

با حرف او اضطراب همه
وجودم را فراگرفت.

پیچ اول را که رد کردیم،
ناگهان یکی از بچه ها به آن دو نفر که در کنار جاده راه می رفتند و پشتشان به ما
بود اشاره کرد و گفت: این ها را ببینید. لباس هایشان سبز است.

با دیدن لباس سبز آن ها
برق از چشمانمان پرید. به فانوسقه و پوتین هایشان دقت کردیم. خدایا! چه می دیدیم؟!
کجا آمده بودیم؟ باورمان نمی شد. آن ها نیروهای عراقی بودند. همه آن هایی که جلوتر
دیده و از کنارشان عبور کرده بودیم هم عراقی بودند. باورنکردنی نبود. ما از خط
مقدم عراقی ها عبور کرده و در قلب دشمن قرارگرفته بودیم؛ آن هم سوار بر ماشین. نمی
دانستیم چه کار باید بکنیم. نه راه پیش داشتیم، نه راه پس... »

الگویی برای جوانان

ساسان نور محمدی نویسنده
کتاب می گوید : «شهید ابراهیم رستمی» یک الگوی آسمانی نبوده است که از طرف خدا
نازل شده باشد یک انسان معمولی بود که توانست با تلاش خودش به هدف هایش برسد و
زندگی این شهید بزرگوار می تواند الگوی مناسبی برای جوانان باشد.

الگوسازی برای نسل جوان
خیلی اهمیت دارد و این شهید یک الگوی آسمانی نبوده است که از طرف خدا نازل شده
باشد یک انسان معمولی بود که توانست با تلاش خودش به هدف هایش برسد و زندگی این
شهید بزرگوار می تواند الگوی مناسبی برای جوانان باشد.

نام: ابراهیم

نام خانوادگی: رستمی

سال تولد: 1342

محل تولد: اسلام آبادغرب

مسئولیت: مسئول پشتیبانی
جنگ

تاریخ شهادت: 31/1/65

محل شهادت: فاو

 

     جهادگر شهید ابراهیم رستمی در خانواده مستضعفی در شهرستان اسلام آباد
غرب متولد شد دوران کودکی را با مظلومیتی خاص سپری نمود و از همان دوران نوجوانی
در مسجد محله حضوری دائم و فعال داشت.

     همزمان با اوج تظاهرات و قیام مردم از افراد فعال و از عاملین
تظاهرات و آتش سوزیهای اماکن فساد بود. با پیروزی انقلاب اسلامی فعالیتش بیشتر شد
و در کمیته انقلاب اسلامی شهر در بدو
تأسیس شرکت جسته و مأموریتهای حساس را به نحو احسن و با صداقت و شجاعت بسیار انجام
می داد.

     پس از چندی مقرر گردید که بنیاد مستضعفان در شهر اسلام آباد غرب
تشکیل گردد و شهید رستمی به عنوان یکی از پایه گذاران این بنیاد در شهر اسلام آباد
به سمت معاونت بنیادبرگزیده شد. وی شبانه روز وقت خود را صرف مستضعفان و بی پناهان
شهر و روستا می نمود و در این راه سر از پا نمی شناخت.

     تمامی مستضعفان شهر او را می شناختند و مشکلات خود را با او در میان
می گذاردند و شهید رستمی با گوش جان به حرفهای آنان گوش می داد و در جهت رفع مشکل
آنان بر می آمد در واقع او سنگ صبور و چاره ساز بی پناهان و بیچارگان بود.

 پس از چندی دستور مصادره زمینها و اموال خوانین منطقه صادر گردید و
مسئولیت آن به شهید رستمی محول شد. در مدت کوتاهی اموال خوانین منطقه را بر اساس
احکام دادگاه انقلاب مصادره نمود. شهید در بحبوحه ی وظایف در بنیاد مستضعفان بود
که جنگ تحمیلی آغاز
شد. بلافاصله به جبهه های سرپل ذهاب رفته و به یاری رزمندگان شتافت. پس از چند روز
از ناحیه پا مورد اصابت ترکش قرارگرفت و به ناچار به شهر خود باز گشت.

     پس از 20 روز مجدداً از طریق سپاه پاسداران به جبهه اعزام گردید و
ایثارگری و رشادتهای بسیاری از خود بجای نهاد.

      تابستان سال 60 وارد جهاد سازندگی گردید و از طریق پشتیبانی جنگ جهاد
با سمت معاونت پایگاه شهید شهبازی به جبهه اعزام گردید. وی گمنام در جاده های غرب
فعالانه و مخلصانه تلاش می کرد و در طی این مدت، چند بار به سپاه مأموریت یافت ودر
جریان عملیات مسلم ابن عقیل مسئولیت یک گروهان عمل کننده در لشکر 27 حضرت رسو ل
(ص) را برعهده گرفت. که در جریان عملیات فرمانده گردان، شهید می شود و شهید
رستمی فرماندهی گردان را عهده دار می شود
و موفق به تصرف پاسگاه عظیم دوله
شریف عراق می گردد.

      شهید رستمی بعنوان مسئول پشتیبانی جنگ جهاد استان کرمانشاه و
فرماندهی گردان 28 امام حسن مجتبی (ع) در منطقه غرب و جنوب منصوب گردید. وی در
چندین عملیات شرکت جست و چندین بار مجروح گردید در جریان یکی از عملیاتهای ایذایی
7 گلوله و 4 ترکش به بدن او اصابت نمود لکن هیچگاه مانع رفتن او به جبهه نشد.

     سرانجام در جریان عملیات و الفجر 8 در هنگام آزاد سازی شهر فاو در
تاریخ 31/1/65 بر اثر اصابت ترکش به فیض عظمای شهادت نائل گردید.